Hatay’ın Defne ilçesine bağlı olan Harbiye; şelaleleri, defne ağaçları ve yeşil doğası ile şehrin mesire yerlerinden biri. İlçe adını, su perisi Daphne’den almış ve burası da aslında Apollon ve Daphne efsanesinin ev sahibi. Hikayeye göre su perisi Daphne, kendisine aşık olan Apollon’dan kaçarken toprak anadan onu korumasını istiyor ve burada bir defne ağacına dönüşüyor. Buradaki şelalelerin de Defne’nin gözyaşları olduğuna inanılıyor.
Roma İmparatoru Vespasian tarafından Seleucia Pieria antik kentini sel baskınlarından korumak amacıyla akıntının yönünü değiştirecek şekilde yaptırılması emredilen Titus Tüneli, 7 metre yüksekliğe ve 1380 metre uzunluğuyla Samandağ’a 5 km uzaklıkta yer alıyor. Köleler tarafından, tamamen el gücü ile oluşturulan tünelin adı Vespasian’ın oğlu Titus’tan geliyor; çünkü başlangıcı Vespasian döneminde olsa da tamamlanması ancak Titus döneminde gerçekleşmiş.
Hatay’a gelmişken, Samandağ’da bulunan Türkiye’nin tek ve son Ermeni köyü Vakıflı’yı da gezmenizi öneririz. 35 haneli küçücük bir köy olan Vakıflı, tamamen Ermenilerin kurduğu, geçimini organik tarım ile sağlayan bir yer. Çok küçük olduğu ve gezecek çok fazla alanı olmaması nedeniyle kısa bir süre ayırmak yeterli olacaktır.
Hatay’da yapılan kazılar sonucunda ortaya çıkan zengin birikimin sergilenmesi amacıyla, ilk olarak 1939 yılında şehir merkezinde açılan Hatay Arkeoloji Müzesi, 2014 yılında bugünkü yerine taşınmış. Gelmeden önce de biliyorduk ne kadar harika bir müze olduğunu ama gidip kendi gözlerimizle görünce resmen gurur duyduk! En ince ayrıntısına kadar her detayıyla düşünülmüş, son derece interaktif bir müze burası.
Saint Pierre Kilisesi’nin girişinden sola doğru çıkan patikayı takip ettiğinizde Yunan mitolojisinde Cehennem Kayıkçısı olarak geçen Kharon’un (Haron) portre kabartmasını görebilirsiniz. Helenistik dönemden günümüze kalan kabartma, kentte görülen veba salgını sırasında, halkı koruyacağına inanıldığı için şehre bakar konumda bu noktaya yapılmış.
Dünyanın ilk mağara kilisesi olan Saint Pierre Kilisesi, Hatay’ın en önemli turistik noktlarından biri olarak Habib-i Neccar Dağı yakınında, Reyhanlı yolu üzerinde bulunuyor. Kilise, İsa’nın 12 havarisinden biri olan Saint Pierre’in, M.S. 29-40 yılları arasında, bölgede Hristiyanlığı yayma amaçlı yaptığı toplantıların mekanı olarak biliniyor.
Kurtuluş Caddesi’nde cami, kilise ve havra ile Ekümenik Üçgen (ya da hoşgörü üçgeni) olarak geçen bölgede yer alan Uzun Çarşı, Anadolu şehirlerinde karşımıza çıkan geleneksel mimarilerden biri. El zanaatinden hediyelikçilere, peynircilerden baharatçılara ve giyime kadar birçok irili ufaklı mağazaya ev sahipliği yapan çarşı, Hatay’dan eli boş dönmek istemeyenler için birebir.
Kurtuluş Caddesi’nde, Habib-i Neccar Camii’nin yanında yer alan ve halen aktif olarak hizmet veren Antakya Katolik Kilisesi, şehirdeki dini hoşgörünün en önemli sembollerinden biri. 1852 yılında o dönemin sultanından izin alınarak Eski bir Antakya evinin Fransız rahipler tarafından küçük bir manastıra dönüştürülmesi ile açılan Katolik Kilisesi, günümüzde 600 yıllık bir geçmişe ışık tutuyor. Avlusunu gün içinde ziyaret edebilirsiniz, biz içine girmedik.
Hatay’a gelmeden önce internet üzerinde var olan Hatay ile ilgili yazılmış birçok yazı okuduk ve çoğunun gezi listesinde Eski Antakya Sokakları şeklinde bir başlık vardı; bu bölümü onlar için yazıyorum. 🙂 Bu kadar yazıda en tepede görünce, ister istemez kendi içimizde bir beklentiye girdik. Gerçek öyle değilmiş. Başta da yazdığımız gibi; ne Hatay’ın ne de Eski Antakya Sokakları’nın fotojenik bir özelliği yok. Tabii ki Antakya Sokakları’na gelin; ama yemek yemeye!
Likya’nın Olimpos ile birlikte en önemli iki kentinden biri olan Phaselis, M.Ö. 7. yüzyılda Rodoslu koloniciler tarafından bir yarımada üzerinde kurulmuş. Phaselis’in en önemli özelliği, bugün plaj olarak hizmet veren üç farklı limana sahip olması. Likyalıların öncesinde Persler ve Karyalılar tarafından yönetilen Phaselis, en son Likya birliğine katılarak Selçukluların egemenliğine kadar gelişimini sürdürmüş.
